|
|
GÖNÜLLER
SULTANI, CELVETÎ PİRİ
Aziz Mahmud-ı Hüdâî (Üsküdârî)
Kaddesallahu Sırrahulaziz
Cihan Pâdişâhlarına Yön
Veren Eşsiz Bir Mâneviyat Sultanı
ŞİİRLERİ
Olmayıcak senden ata
Kul n’eylesin ya Rabbena.
Daim işi sehv ü hata
Kul n’eylesin ya Rabbena.
Kim(i) gamda kim(i)rahattadır.
Âlem buna hayrettedir.
Hep kabza-i kudrettedir.
Kul n’eylesin ya Rabbena.”
|
BUYRUĞUN TUT RAHMÂN'IN Buyruğun tut Rahmân'ın, tevhide gel, tevhide! Müşkilde kalan kişi, güç etme âsan işi, Sen seni ne sanırsın, fâniye aldanırsın, Yaban yerlere bakma, canın odlara yakma, Hüdâi'yi gûş eyle, aşka gelip cûş eyle, Aziz Mahmud-u Hüdâi KS |
Dünya
|
|
Gönül seni Aşka düşürdün kendüzün N'eyleyeyin gönül seni Bir oldu gecen gündüzün Âh n'ideyin gönül seni Düşeli aşkına yârin Yerde gökte yok karârın Gitti elden ihtiyârın N'eyleyelin gönül seni Hakk ile her kim bileşdi Vâdî-i hayrete düşdü Aşk deryâsı başdan aşdı Âh n'ideyin gönül seni Âşık olaldan dîdâra Derd ile kaldın âvâre Döymez oldun intizâre N'eyleyeyin gönül seni Aşk ile hoş oldu başın Ma'şûk ile doldu işin Kalmadı gayrı teşvîşin Âh n'ideyin gönül seni Her gün Hakk'tan ihsân ola Her müşkil iş âsân ola Her derdine dermân ola N'eyleyeyin gönül seni Ma'şûktan ericek kemend Uşşâkı eyler kayd ü bend N'itsin Hüdâyî derd-mend Âh n'ideyin gönül seni |
|
|
NEMİZ VAR Alan sensin veren sensin
kılan sen Hudâyâ biz bu zâtı kanda bulduk Fenâyı yâ sebâtı kanda bulduk Ne verdinse odur dahî nemiz var Bizim ahvâlimiz ey Hayy-u Kayyûm Cenâb-ı Pâkine hep cümle mâlûm Buyurdun oldu illa kaldı mâdûm Ne verdinse odur dahî nemiz var Hüdâyî'yi sen eriştir murâda Senindir çünkü hükm arz u semâda Efendi dahli yok ğayrın arada Ne verdinse odur dahî nemiz var |
YALAN DÜNYÂ DEĞİL MİSİN! Kim umar senden vefâyı, Yürü hey vefâsız yürü, Kimisini nâlân edip, Kasdedip halkın özüne, Ehl-i gafletin yüzüne, Gülen dünyâ değil misin? Eğer şâh u eğer bende, Virân dünyâ değil misin? Sihr ile donatıp kendin, Âleme mihnet kemendin, Salan dünyâ değil misin? İşin gücün dâim yalan,
|
